Beter voorbereid op crisissituaties

Een ramp vraagt een goede organisatie
Wie doet wat op de plek van de ramp en wie is er verantwoordelijk voor welke zorg? En hoe krijg je binnen korte tijd genoeg ambulances op de locatie van de ramp? Daarvoor zijn goede afspraken over de organisatie nodig. Het Rode Kruis vroeg ons in dat kader hun visie op de eigen ‘auxiliaire rol’ helder op papier te krijgen. Vervolgens kwam de vraag om ditzelfde voor de héle kolom te doen.

Het bestaande model voor Grootschalige Geneeskundige Bijstand (GGB) dateert uit 1998. Er is sindsdien veel veranderd, zoals nieuwe manieren van samenwerken en communiceren, andere wetgeving en nieuwe inzichten. Maar ook de wens om getrainde burgers een duidelijke plek te geven in de hulpverlening vroeg om een volledige herziening van de GGB.

Compact voorstel van twee A4
Om het gezamenlijke idee voor een nieuw model goed op papier te krijgen startten we met een rondje langs de velden. Met alle betrokkenen spraken we over rollen, verantwoordelijkheden, wensen en – soms tegengestelde – belangen, maar ook over de obstakels die zij zagen. Het resultaat was een bondige integrale notitie. De betrokken partijen gingen hierover met elkaar het gesprek aan om ook de laatste open vragen beantwoord te krijgen. Dat leverde binnen een week een afgestemd voorstel op hoofdlijnen op van twee A4. Hiermee konden de betrokkenen naar hun achterban om instemming te vragen voor de nieuwe opzet.

Vaart maken vanuit neutrale rol
In dit proces werd onze bijdrage als externe, neutrale partij maximaal benut. Als sparringpartner en niet-belanghebbende lukte het ons mét oog voor alle verschillende belangen vaart te houden in een lastig traject. Een nieuw model voor de geneeskundige hulpverlening bij een incident kreeg zo in een kort tijd een stevige zet in de goede richting.